![Czasem trzeba pójść do psychiatry](Public/images/021.jpg)
Dentofobia
Dentofobia, również Odontofobia - fobia, polegająca na obawie przed leczeniem stomatologicznym. Jest zjawiskiem powszechnym i trudnym do opanowania zarówno dla pacjentów, jak i lekarzy. Jednym ze sposobów walki z odontofobią jest stosowanie sedacji (uspokojenia) wziewnej z wykorzystaniem mieszaniny gazowej podtlenku azotu i tlenu. Około 15% osób podaje iż strach przed dentystą jest paraliżujący i uniemożliwia wizyty u stomatologa.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Dentofobia
Fakt z Wiki - Wkład koronowo-korzeniowy
Wkład koronowo-korzeniowy ? rodzaj uzupełnienia protetycznego wzmacniający korzeń zęba oraz odbudowujący utraconą koronę zęba. Występuje najczęściej w postaci metalowego sztyftu umieszczonego w korzeniu zęba, na który następnie zakładana jest korona protetyczna.
Zbudowany jest z:
części korzeniowej ? umieszczanej w kanale korzenia
części koronowej ? wystającej ponad nią, na której umieszczona będzie korona.
Wkład koronowo-korzeniowy może być wykonany ze stopów stali, złota, włókna szklanego, bądź tlenku cyrkonu.
Możliwość zastosowania wkładu koronowo-korzeniowego jest często jedynym wyjściem pozwalającym na odbudowę bardzo zniszczonej, bądź złamanej korony zęba. Stan korzenia nie zawsze jednak na to pozwala, dlatego stomatolog za każdym razem wykonuje zdjęcie rentgenowskie i na jego podstawie kwalifikuje korzeń do odbudowy protetycznej. Korzeń powinien mieć odpowiednią długość oraz być prawidłowo przeleczony kanałowo.
Zacementowany wkład służy następnie jako filar do umieszczenia korony protetycznej, bądź mostu.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wk%C5%82ad_koronowo-korzeniowy
Historia mostów kompozytowych
System mostów kompozytowych ? metoda stosowana w stomatologii, opracowana przez Cezarego Turostowskiego, przy współpracy z Katedrą Ortodoncji Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie.
Pierwsze mosty wykonane zostały w Katedrze Ortodoncji i Ortopedii Szczękowej Pomorskiej Akademii Medycznej w 1992 roku. Początkowo traktowane jako tymczasowe rozwiązanie, po siedmiu latach, w wyniku postępów badań nad mostami uzupełnienia te zaczęto traktować jako docelowe.
Mosty początkowo wykonywano u pacjentów leczonych ortodontyczne z wrodzonym brakiem siekaczy bocznych górnych (dwójek). W późniejszych latach zaczęto uzupełniać także inne zęby, zwłaszcza przedtrzonowce. W części przypadków wzbogacano most kompozytowy o licówkę lub wydmuszkę porcelanową co spowodowało zwiększenie atrakcyjności mostu. Z czasem metoda ta znalazła także pozytywne zastosowanie wśród osób starszych.
Różne metody wykonania mostów określono wspólną nazwą SMK systemu mostów kompozytowych1.
Zwieńczeniem badań była praca doktorska napisana w czerwcu 1999 roku przez Cezarego Turostowskiego pt. "Mosty kompozytowe konstrukcji własnej stosowane w odbudowie górnych bocznych siekaczy". Patronat nad pracą objęła Prof.dr hab. Irena Karłowska.
W roku 2003 zostały zorganizowane liczne cykliczne kursy2 dla zainteresowanych lekarzy, a także warsztaty w akademickich, ortodontycznych ośrodkach dydaktycznych w całej Polsce.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/System_most%C3%B3w_kompozytowych